Það er búið að opna yfir til Skálavíkur. Við nöfnurnar, ég og amma ásamt dóttur minni henni Margréti skelltum okkur úteftir seinnipartinn í dag. Ég get sagt ykkur það að þegar við gengum upp eyrina að Lambeyri þá sungum við textan hans Gunnars afa "Er ég fyrst heyri vorfugla kvaka" og það átti svo sannarlega við í þessu ekta vorveðri sem var í dag. Við kíktum inn á Lambeyri og auðvitað á Minnibakka líka ... allt leit vel út. Það þarf aðeins að þrífa og gera allt klárt fyrir sumarið. Það verður stórferð til Skálavíkur fljótlega og í þeirri ferð verður sko skemmt sér. Ég segi frá þeirri ferð betur þegar nær dregur En ég hlakka MIKIÐ til .

Vegurinn úteftir er töluvert blautur ... ég vona að hann fái að jafna sig almennilega áður en mikil umferð brestur á úteftir. Það voru þó nokkuð af bílum sem skutust til Skálavíkur á meðan við amma vorum þar m.a. voru fjárbændur að sleppa fé í Víkinni. Elsku fólk, vorið ER komið

Minnibakki kom nokkuð vel undan vetri þó það þurfi aðeins að sletta smá steypu á nokkrum stöðum úti og svo þarf aðeins að mála á efrihæðinni í íbúðarhúsinu. Þannig það er margt spennandi sem er rétt handan við hornið. Þegar þið eigið leið hjá í Skálavíkinni og sjáið fyrir utan Minnibakka gráan Subaru eða rauða toyotu ... þá er ég þar og ykkur er velkomið að kíkja við. 

Meira seinna, Guðbjörg Stefanía.  

 Ég ætla ekkert að ganga þetta í bráð aftur. Færið í dag var ekkert svo skemmtilegt þó svo að ég hefði alveg verið til í að fara alla leið að Minnibakka þá voru samferðamennirnir ekki alveg á því  

Ég ætla að rölta aftur úteftir til Skálavíkur þegar sólin hefur náð að bræða snjóinn enn frekar og vegurinn að mestu leiti kominn undan snjónum. Þar sem sumarið er nú hafið þá hef ég sett mér það markmið að hjóla allavega 3 sinnum (kannski oftar, allavega 3 sinnum) út eftir til Skálavíkur. Ég ætla að reyna að vera þar meira og minna í sumar þannig það er eins gott að hjóla þetta nokkrum sinnum  

Þanngað til næst .... 

Björgunarsveitin stendur fyrir útivistardegi uppá Skálavíkurheiði í dag. Mér skilst að fjörið byrji um kl. 13:30 ... skemmtilegt.

Ég er að spá í að nota veðrið og það að fullt af fólki verði uppá heiði og bara rölta yfir í Víkina fögru, Skálavík. Ég legg þetta undir nefnd og síðan er ekkert annað sem heitir en að skella sér yfir.   

Ég var hjá ömmu minni Guggu áðan og stoppaði þar í mína rúmlegu góðu tvo tíma. Það sem ég sé alltaf eftir er að vera ekki með upptökutæki á mér eða eitthvað þegar ég er stundum að tala við hana, þá sérstaklega þegar tal okkar færist yfir í Skálavík, Minnibakka, framkvæmdir og drauma þeirra afa og ömmu. En ég reyni að muna allar þær upplýsingar og svipbrigði ömmu þegar hún er að segja frá. Er það ekki bara besta leiðin? 

Ég er alltaf að æfa mig meira og meira að þeysast um á vélsleða og kemur það sér sérstaklega vel að kærastinn eigi einn slíkan Allavega þá vorum við nokkur uppá Skálavíkuheiði að leika okkur að renna niður brekkurnar og já ... æfa okkur á vélsleðunum að ég ákvað að fara úteftir. Ég meina þegar maður er búin að telja 6 sleða fara þanngað á einum klukkutíma og tvö fjórhjól þá getur maður ekki bara setið á sér og horft á! Skálavíkin var fallegri en nokkurntíman áður, kannski segi ég þetta vegna þess að það var langt síðan ég hef lagt leið mína þanngað. Sólin skein þokkalega mikið inní Víkina, það var ekki of mikill snjór, enginn bústaður alveg á kafi, áin hagaði sér almennilega var ekki að sperra sig mikið uppá Eyrina hjá ömmu síðan var ekki alveg logn (kemur á óvart) heldur smá gola ... það gerist ekki betra! Sálarlega þá hreinsaðist ég alveg og keyrði vélsleðan sem ný manneskja upp heiðina aftur á leið heim. Auðvitað tók ég nokkrar myndir og reyndi þannig að "fanga" þetta augnablik mitt en ég efast um að það hafi tekist en ég er búin að setja myndirnar inní myndaalbúmið Skálavík þannig þið getið kíkt á þær, en þær eru nú ekki margar. 

Það er nú ekki mikið að frétta af "planaða" göngutúrnum mínum, en hann var allavega ekki farinn núna um páskana. Ég hafði hugsað mér að fara þessa helgina sem er að líða en þá gerðist ég það fræg að leggjast í flensu! En ég er alveg staðráðin í því að þessi ferð verður farin. Miðað við hvernig færið úteftir var um páskana þá hefði auðvitað verið alveg súper að skella sér yfir ... en... Það er spurning um að stefna á aðra helgina í apríl, þ.e. að segja laugardaginn 12. apríl. En ég ætla nú ekkert að slá því föstu núna! Það gæti breyst, það fer eftir veðri og vindum, færi og einu og öðru "léttvægu"

En þið sem hafið áhuga á að koma með getið tekið 12. apríl frá, en með fyrirvara við um breytingar, haha! Samþykkt? Síðan hugsa ég að það eru ekki allir íbúar í Víkinni að lesa þetta þannig það verður á einhvern hátt að láta þetta fréttast. Mér fannst samt gaman af því að hann Obbi vinur minn og nágranni stoppaði mig útá götu um páksana og sagðist ætla að koma með. Þetta segir mér aðeins eitt: Þessi hugmynd mín er að fara á milli manna Ég þakka ykkur, lesendum mínum, fyrir það.

Það voru frískir menn sem létu ekki kuldann aftra sér heldur fóru á vélsleðum útí Skálavík til þess að fá smá fiðring eins og ég kalla það

Ég er búin að vera að fá sömu fluguna í hausinn nokkrum sinnum á dag síðustu daga þegar ég horfi heiman frá mér úr stofuglugganum og uppá Skálavíkurheiði. Hver er til í að ganga með mér yfir í Skálavík einhvern fallegan vetrar dag? Það má líka koma á gönguskíðum, ég man að Óskar fór oft langt uppá heiði og stundum lang leiðina niður í Skálavík á gönguskíðunum þannig það er ekkert ógerlegt. Síðan ef fólki lýst ekki á að ganga niður þá er bara hægt að "sleppa" sér og renna sér á rassinum niður heiði

Ég hef það að markmiði að gera það fyrir eða um páskana. Endilega látið heyra í ykkur, ég hugsa að þetta gæti orðið skemmtilegt sem og ævintýralegt Eftir góðan göngutúr yrði síðan komið sér fyrir í sal Minnibakka sem með tímanum verður eins og höll og drukkið heitt kakó og kaffi lagað á gamla mátann og ef til vill gætt sér á einhverju heimabökuðu?! 

Ef það verður flott og fallegt veður eins og var til dæmis í dag, vá ó vá ... þá væru myndirnar sem maður gæti náð ekkert smá flottar hugsa ég. Hverjum langar ekki að geta sagt: "Já, ég tók mig einu sinni til og labbaði til Skálavíkur". 

Ég veit ekki hvort ég fái einhver viðbrögð, en hver er til í að koma með? 

Ég fékk gleðilegan tölvupóst, að mér fannst, um daginn. Það á víst að gera ferðablað um Vestfirði og var spurt hvort ég kæmi í viðtal við blaðið og myndi ræða um Skálavík og þær hugmyndir, framkvæmdir og drauma sem ég á um Minnibakka. Þetta segir okkur eða mér allavega eitt ... fólk hefur áhuga á því sem ég er að gera og vill hjálpa mér, ég lít á þetta sem hjálp við að koma mér og mínum hugmyndum á framfæri. 

Það væri nú draumi líkast ef einhver myndi nú senda mér tölvupóst og segjast ætla að gefa mér einhverja smá peninga upphæð. Maður má nú láta sig dreyma

Það hefur verið snjósleðafært, auðvitað nægur er nú snjórinn, til Skálavíkur og það er alltaf lyginni líkast að renna niður heiðina og sjá glitta í þau hús sem tilheyra manni. Je minn einasti eini, maður fær bara fiðring við tilhugsunina

Er ekki um að gera að leyfa ykkur, örfáu, sem lesið þessa síðu að fylgjast aðeins með gangi mála?

Með kveðju, Guðbjörg.  

Ég mun sækja um styrk úr þessum sjóðir móvægisaðgerða til ferðaþjónustu.

Þið getið lesið fréttina hér.

Það er of mikill snjór til þess að fara veginn og of lítill snjór til þess að fara niður með veginum, ánni og hjá mýrunum. En það fer vonandi að verða fljótlega jeppafært, svo ég tali nú ekki um vélsleðafært, hvar er allur snjórinn?

Ég var að skila inn einni stykjarumsókn. Núna er bara að bíða og sjá . Ég er farin að sjá allt draslið og dótið sem hent verður útúr Minni bakka von bráðar. Þá mun heyrast "kveikjum eld, kveikjum eld ..." Því flest draslið verður notað á brennunni sem haldin er árlega í Skálavík. Ég er strax farin að hlakka til sumarsins og veturinn rétt að byrja! En það er nú hægt að vinna í einu og öðru þó svo að það sé vetur! Það hefur alveg sýnt sig að skálvíkingar láta ekki veturinn stoppa sig í einu né neinu.

Laugardaginn 24. nóvember lést Óskar Hálfdánsson.

Óskar var einn af okkur skálvíkingunum þar sem hann átti bæinn Breiðaból ásamt konu sinni Karitas (Kæju).
 

Ég á margar minningar þar sem Óskar kemur við sögu og þá sérstaklega minningar frá Skálavík. Ég veit ekki hvar ég á að byrja og ég veit ekki hvar ég á að enda. En eitt veit ég, Skálavík verður ekki söm án Óskars en ég vil trúa því að hann verði þarna með okkur alveg eins og hann afi Gunnar.

Ég sendi fjölskyldu Óskars, vinum og kunningjum samúðarkveðjur.  

Guðbjörg Stefanía Hafþórsdóttir 

ég er búin að setja inn nokkrar myndir frá sumrinu í yndislegu Skálavík.  

Það er mikil gleði á mínu heimili!!

Á morgun fer ég á fund þar sem ég mun útfæra viðskiptahugmyndina sem ég hef í kollinum betur.

Veraldarvefurinn er spannandi finnst mér þar sem fólk útum allt land hefur verið að hafa samband við mig, hversu magnað er það? Það var maður sem hringdi í mig um daginn 73 ára gamall, ættaður frá Skálavík. Hann ætlar sér að koma í fyrsta skiptið til Skálavíkur í sumar, ég ætla að taka vel á móti honum og ég vona og veit að Skálavík mun gera það líka.

Hvað er þetta með veðrið? ojjj bara ... snjór, snjór, snjór. Ég á ekki von á því að það opni strax úteftir, eins og ég er farin að hlakka til þess að taka til hendinni.

 Smá fréttir héðan frá Bolungarvík. 

Jörðin Minnibakki var ein af stærstu jörðum Skálavíkur hér á árum áður. Þegar manntalið var gert í hreppnum árið 1703 bjuggu á Minnibakka 9 manns, bóndinn Þorsteinn Björnsson, fimm börn hans auk bústýru, vinnukonu og barnfóstru (Jón Þ. Þór, 2005:63). Þorsteinn Bjarnason var með annað stærsta kúabú í Hólshreppi árið 1710 og var hann þá með 4 kýr og einn kálf, sama ár var hann með stærsta sauðfjárbú hreppsins með 81 fjár (Jón Þ. Þór, 2005:67).

Húsið sem nú heitir Minnibakki var byggt árið 1906 af Halldóri Benediktssyni. Kjallari hússins var steyptur og efri hæð hússins innflutt, samansett, frá Noregi.                                                      

Húsið Minnibakki var ekki einungis nýtt sem íbúðar- og gripahús heldur var það einnig notað sem skólahús. Í Skálavík hófst kennsla þann 1. október 1909 og var Magnús Hjaltason Magnússon, sem síðar var þekktur sem skáldið frá Þröm, fyrsti kennari Víkurinnar. Skólanefnd Hólshrepps fékk allan Minnibakka að láni, fyrir utan eldhúsið, hjá Halldóri Benediktssyni yfir veturinn til skólastarfs. Veturinn gekk ekki vel til kennslu þá aðallega vegna veðurfars og eftir veturinn lagðist kennsla af í Skálavík um árabil (Jón Þ. Þór, 2005:144). Kennsla hófst svo aftur í Víkinni á fyrrihluta 20. aldar og var þá Minnibakki notaður aftur sem skólahús fyrir börn á skólaaldri í Skálavík (Jón Þ. Þór, 2005:147). 

Þetta er fræðandi og skemmtilegt, það verður að viðurkennast! ég er farin að sjá fyrir endan á því að vera að rita eitthvað um Víkina og Minnibakka. Ég er farin að hlakka til þess að sýna fólki afraksturinn.